Anyway, the aim of our session was to bring an end to Mad Toymaker Mike’s reign of … whatever, as per Dr. D’s request. And the man send us some help too – Androgeny joined our band of merry adventurers, much like a fourth novel in a Douglas Adams trilogy. He/she bring a whole slew of tricks to the party, such as shapeshifting, levitation, telepathy, to name but a few. We met him/her outside MTM’s factory, where he/she sensibly suggested that we (a) not attack whilst light outside, and (b) actually prepare for our attack. What a novel idea! Through some contacts we managed to track down an old business partner of MTM’s, and decided to pay him a little visit. This was accomplished by Androgeny masquerading as the young daughter of our contact, with Sandman as invisible backup. We managed to gain entrance to the house quite easily, Androgeny only having to have to kick the family puppy in the ‘nads. After that, it was a simple matter of being vewy, vewy quiet and searching through the house for information. Sadly, apart from a drawer full of adult toys and a small key, and a cryptic note found in the office, nothing was gained by this tactic (apart from a disturbing suggestion by YT that the little girl could surprise daddy by mounting a strap-on to her forehead and proclaim to be a unicorn – hey, I got an extra benny out of it, so no loss there!). Subsequent interrogation of the father got us nowhere either… Plus, we forgot to ask what the little key was for…

As evening was drawing near, we decided to start our attack. Androgeny levitated over the enclosing wall, only to find the place deserted – with a note on the door to the effect that MTM had left for Star City. We decided to search the place anyway, finding, in short, a musical hallway, a hall of mirrors, a storageroom with ejaculating teddybears, and a statueroom with a statue whose waiting embrace turned out to be electrocuted – had we done what we discussed, it would be clear that none of us would be having any offspring. In the cellar we found a small living area with nothing much of interest (except a four poster bed, which, while not exactly interesting in it’s own right, did prompt an entertaining discussion about the fundamental differenced between a horse head and a whore’s head, and how this would play out in the event the Godfather had been full of dyslexic mobsters), and a laboratory with 8 robotic soldiers. These eight turned out to be not dangerous at all, and were disabled quite easily. In a nearby computer we found documents which should let Kron build a device to let us control them. We loaded everything in a readily available truck, and set out for the nearest military base.

On the plus side, nobody got injured or killed. On the minus side, we -again- managed not to complete a mission… Oh well…

Na veel proberen heb ik mijn netwerk zover dat HTTP verkeer door de router correct geforward wordt naar mijn DS-209+. De router is in dit geval een Apple AirPort Extreme 802.11n (Fast Ethernet). Ook forwarding naar een andere machine in mijn netwerk lukt prima. Nu gaat het hier om het forwarden van steeds één enkele poort.

FTP toegang krijg ik niet voor elkaar.

Hieronder kun je zien hoe ik de FTP portrange heb ingesteld – kan iemand mij vertellen of / bevestigen dat dit de juiste manier is voor het forwarden van meerdere poorten voor een service in een AirPort Extreme?

Dit zijn de FTP instellingen die ik in DSM 2.3 heb ingesteld:

Yummy FTP maakt geen verbinding, middels FileZilla krijg ik de volgende meldingen:

Status:   Connecting to 80.57.xxx.xxx:21...
Status:   Connection established, waiting for welcome message...
Response:   220 TheLuggage FTP server ready.
Command:   USER xxxxxxxx
Response:   331 Password required for xxxxxxxx.
Command:   PASS ***********
Response:   230 User xxxxxxxx logged in.
Status:   Connected
Status:   Retrieving directory listing...
Command:   PWD
Response:   257 "/" is current directory.
Command:   TYPE I
Response:   200 Type set to I.
Command:   PASV
Response:   227 Entering Passive Mode (80,57,xxx,xxx,192,164)
Command:   LIST
Error:   Connection closed by server
Error:   Failed to retrieve directory listing

Zoals ik het lees wordt er wel verbinding gemaakt met de server, en ook correct ingelogd, maar ook weer verbroken bij het ophalen van bestandslijst. Enig idee waarom? Kan het te maken met het feit dat de poort buiten de PASV range ligt? (192*256)+164 = 49316, maar waarom zou de server buiten de ingestelde range willen verbinden? Alle hulp is welkom!

Oh, en bij de weg: directe verbinding binnen het LAN levert geen probleem op:

...
Response:   227 Entering Passive Mode (192,168,1,72,217,28) = poort 55580, keurig binnen de PASV range
Command:   LIST
Response:   150 Opening BINARY mode data connection for 'file list'.
Response:   226 Transfer complete.
Status:   Directory listing successful

Eerste testen waren van binnen mijn LAN, maar ook van daarbuiten (laptop met 3G verbinding) kom ik niet in m’n FTP server, en ligt ook weer de poort buiten de PASV range (58926):

...
Commando:   PASV
Antwoord:   227 Entering Passive Mode (80,57,xxx,xxx,230,46)
Commando:   LIST
Fout:   Verbinding gesloten door server
Fout:   Ontvangen van mappenlijst is mislukt

Lees hieronder verder hoe het gelukt is het netwerk zo in te stellen dat ik van waar dan ook toegang heb tot mijn data – voor het moment via HTTP, maar aangezien deze horde is genomen is FTP de volgende stap.

NB: Ons huishouden is OSX-only, de basale stappen zullen ook wel voor Windows gelden, maar daarvan heb ik geen voorbeelden.

Het netwerk bestaat uit de volgende bestanddelen:

• UPC kabelmodem, niet relevant in die zin dat we er geen aanpassingen aan (kunnen/hoeven) doen
• Apple Airport Extreme 802.11n (Fast Ethernet), gebruikte firmware 7.4.1
• Synology DS-209+, gebruikte firmware DSM 2.3-1118 (beta)

Overige benodigdheden:

• Dynamische DNS, bijvoorbeeld via DynDNS.com – niet noodzakelijk, maar wel handig.
• Een manier om van buiten het LAN toegangkelijkheid te testen tot het eigen netwerk; in mijn geval m’n iPhone – LAN toegang via WiFi, toegang via Internet testen via 3G verbinding

De eerste stap is het aanmaken van een DynDNS account. Dit is zoals gezegd niet noodzakelijk, maar maakt het leven wel een stuk aangenamer. Een gratis account is meer dan voldoende. Na het aanmaken van een account is het zaak ‘Host Services’ in te stellen:

Host Service toevoegen

Weet je je publieke IP adres niet, dan kun je dat vinden via bijvoorbeeld whatismyip.com. In het bovenste vak kun je een ‘mooie’  hostnaam ingeven, die we later gebruiken om naar je NAS te surfen – altijd makkelijker te onthouden dan 4 cijfergroepen. Klik op ‘Add To Cart’ om door te gaan, een basale hostservice is gratis. Als alles goed is ingesteld krijg je het volgende te zien:

In sommige gevallen wil het publieke IP-adres van je internetverbinding nog wel eens veranderen. Je kunt je NAS zo instellen dat automatisch je publieke IP-adres aan je hostname gekoppeld blijft, ook als je publieke IP-adres verandert. Kies in de Synology backend voor de DDNS optie:

DDNS instellingen in Synology backend

Wat belangrijk is, is dat de gateway gegevens juist zijn ingevoerd! Met name de interne gateway is van belang; als die goed is ingesteld, en de account gegevens zijn goed ingevuld, dan zal automatisch ook het externe adres worden gevonden. Zo niet, dan verschijnt een foutmelding, en zal de status niet zoals hierboven op ‘normaal’ staan. Je vind het juiste interne gateway adres in het opstartscherm van het AirPort-configuratieprogramma, of via een progammaatje als Bonjour Browser:

AirPort-configuratieprogramma

Bonjour Browser

Als laatste is het zaak de portforwarding (of poortkoppeling zoals Apple ze noemt in te stellen) – nu weet ik niet waarom, maar in mijn eerste setup kreeg ik de poortkoppelingen niet als optie zichtbaar, ik had toentertijd een ADSL-abonnement, waarschijnlijk heeft dat er iets mee te maken, omdat het ADSL modem tevens DHCP server voor het netwerk was. In elk geval dient in deze setup de AirPort Extreme als DHCP server – te zien onder het kopje Internet, tabblad Internetverbinding: de terminologie van Apple is uitermate verwarrend, maar volgens mij wordt met “Deel een publiek IP-adres” eigenlijk gewoon “Functioneer als DHCP-server” bedoeld? In mijn ADSL-tijd stond dit in elk geval ingesteld op brugmodus, wat dat ook wezen mag.

Anyway, ga onder het kopje Internet naar tabblad NAT, en vink ‘Activeer NAT-poortkoppelingsprotocol (NATPMP)’ aan, en klik vervolgens op ‘Configureer poortkoppelingen…’:

Klik in het volgende scherm op het plusje, en je kunt de instellingen voor portforwarding instellen voor alle verkeer dat op je publieke IP-adres binnenkomt. Je hoeft alleen poortnummers in te stellen en het interne IP-adres van, in dit voorbeeld, de NAS:

...en voor poort 5000, voor toegang tot de NAS backend

Als alles goed is ingesteld, kun je na het resetten van de AirPort Extreme (nog zo’n vaag en onnodig Apple trekje, elke andere router kan dit zonder reboot, maar niet een AirPort Extreme, neeee…) van buiten het interne netwerk toegang krijgen tot je NAS door naar http://dyndnshostnaam te surfen, eventueel met :poortnummer erachter (zonder poortnummer zal verkeer automatisch naar de webserver worden doorgezet – het gaat immers om HTTP verkeer, en dat loopt over poort 80). Voor overige, door Synology gebruikte poorten verwijs ik je naar deze website. Een andere handige website is deze, waarmee je kunt testen of de poorten openstaan.

OK, zover ben ik nu gekomen. Zoals gezegd is de volgende stap FTP benaderbaar maken. In tegenstelling tot wat in een eerder bericht woerd aangegeven, is het me buiten die ene keer NIET meer gelukt via FTP toegang te krijgen tot mijn NAS…

De oplossing kwam toen ik een laatste poging waagde, weer merkte dat het pairing-proces erg lang ging duren en het instellingenscherm van de iPhone verliet door op de homeknop te drukken. In plaats van het homescreen keek ik plots aan tegen een invoerscherm voor pincode. Om de een of andere reden wilde dit scherm, waar dat voorheen vlekkeloos ging, nu niet naar voren komen. Geen idee of dit door het jailbreaken komt, maar ik kan weer veilig bellen in de auto, voor zover bellen in de auto überhaupt veilig is…

Betrof een tijdelijke storing…

2) We zijn over op UPC – na alle enge verhalen van enkele jaren terug al weer nu toch maar de overstap gewaagd, en het moet gezegd, dat verliep vlotjes. Als het goed is gaat per 1-2 KPN eruit (alleen even opletten of UPC ook het ADSL-gedeelte opzegt, daar zijn ze voor gemachtigd, maar brieven van KPN suggereren dat ik dat alsnog zelf moet doen…). 25 MB internet (wauw! da’s duidelijk sneller dan de ADSL-verbinding die we eerst hadden), telefoon werkt goed, en digtale kabel-TV (Starter editie, maar dat heeft al ruim 40 kanalen meer dan we normaal gesproken kijken, dus uitgebreider is niet echt nodig.)

Speedtest.net

Pingtest.net

Speedtest UPC

Van de vorige verbinding heb ik helaas geen gegevens, maar subjectief is het in elk geval een stuk sneller.

3) UPC helpdesk = fail. Nog steeds. Ik snap dat de mensen daar van een script moeten lezen en standaard oplossingen aandragen, maar Oh Mijn God wat wordt je daar moe van. Vier keer bellen in twee dagen met uiteraard vier verschillende medewerkers, en maar met onzinnige verklaringen komen die ikzelf allang had uitgesloten…
OK, in het kort – rond Oud & Nieuw viel de al twee jaar perfect werkende UPC Mediabox uit, onduidelijk waarom het enige dat gebeurt was in huis was een kortsluiting in de Nespresso. Mediabox was volledig dood – voedingsprobleempje, denk ik. Dus via de helpdesk een nieuwe laten komen, dat ging vrij pijnloos. Na 2 dagen staat ’s avonds de koerier voor de deur, de nieuwe Mediabox – snel!
Meteen aangesloten, initialisatie verloop in eerste in instantie prima en na enkele minuten is er weer digitale TV. Helaas duurde dat maar enkel minuten, daarna schokkerig beeld en haperend geluid en kort daarna de melding dat er geen signaal is. Eerst maar eens gereset om nog eens te initialiseren, en dan blijkt dat ik helemaal geen signaal meer heb op de Mediabox. Had ik al gezegd dat ik twee jaar lang geen enkel probleem met digitale TV van UPV had? En , oh ja, dat het analoge signaal prima is? Daar was de eerste helpdeskmedewerker die ik sprak al snel ook van overtuigd, maar voor de zekerheid wilde hij een firmware upgrade van de Mediabox; helpt dat niet dan zou hij een monteur regelen. Beetje jammer dat de firmware-upgrade pas net voor sluitingstijd klaar was, en de nieuwe medewerker eerst zijn eigen arsenaal aan oplossing aan wilde dragen, en niet wilde weten van een monteur. Ben je klaar met uitproberen is het inmiddels ver na sluitingstijd van de helpdesk, en mag je dus de volgende dag terugbellen (want zodra je kabels in de meterkast aan de slag gaat valt, duh, de VOIP verbinding ook weg…). De derde medewerkster slaat alles – niet alleen wil ze helemaal van voren af aan beginnen met troubleshooten (houdt UPC geen logboek bij of zo?), maar ze wist zelfs te melden dat a) kabels binnen twee jaar volledig ‘door’ konden zijn, en direct daar achteraan b) dat het normaal was dat na een reboot kort wel signaal werd gevonden (wat bij mij het geval was). Maar als de kabels door zouden zijn hoe kunnen ze dan wel een normaal analoog signaal zonder enige kwaliteitsverlies doorgeven? Daar had mevrouw geen antwoord op. Voordat ze iets anders wilde doen moest de Mediabox rechtstreeks op de meterkast worden aangesloten (dus werderom weg VOIP verbinding, en geen effect op het signaalprobleem in de Mediabox). De vierde medewerker was er wel van overtuigd dat aan de kabels c.q. signaal zou liggen, maar was na aandringen dan toch bereid een monteur te laten komen, tegen kosten als het probleem zich inderdaad binnen de woning bevond.
Nu ja, kort maar krachtig: eind goed, al goed. De monteur was er binnen een minuut achter dat het niet aan het signaal lag – weliswaar is er iets verlies tussen de meterkast en de input-connector aan de zijde van de Mediabox, maar niets ernstigs. Probleem hoogstwaarschijnlijk in de tuner van de Mediabox. Een door de monteur meegebracht exemplaar werkte binnen 10 minuten, en doet het sindsdien zonder probleem (behalve dat het display na enkele minuten standby even uitvalt, en daarna enkele minuten lang de verkeerde tijd weergeeft, maar daar kan ik mee leven…)

So, how to get to the mainland? The obvious way would be by crossing the conviently located bridge between Star City and New York. Yeah, let’s do that… except that we left our travelpermits in our other pants, and you can’t cross without travelpermits, and Sparky forgot to ask Dr Destruction for some travelpermits when he got the order to kill MTM. So, we need travelpermits? Let’s get some. We start by scouting out the bridge entrance and security building, which is to say, Sandman does. Invisibility can come in mighty handily at times like these. While Sandman’s scouting ahead, Kron is re-acquainted with an old-time highschool ‘friend’, who a) happens to walk by the parked car in which Kron and Sparky are patiently awaiting the return of their teammate, and b) happens to work in the Star City Department of Transportation, Bridge to New York division, tollbooth squad. Her name is Candy, and she is able to help Chaos Crew get the much needed travelpermits – for a price. $1000 a piece.

So CC set out to procure the necessary funds, since Sandman’s efforts in reconnaisance are in vain. An ATM is raided for part of the cash, and after that the Crew proceed to some other place Kron knows, FreeMoney, Inc. While breaking in, what seems to be an old security guard catches them red-handed, and hilarity ensues, if by hilarity you mean that the old security guard turns out to be one of the few remaining superheroes in disguise and attacks Sparky and Sandman, severly wounding both of them with his big-ass gun and exploding ability before Sparky manages to defeat him (note to self: almost dying? Not much fun at all, no sirree). No clues as to what his identity is, alas. FreeMoney, Inc. is ironically virtually devoid of any decent amount of any actual free money, so another trip to an ATM is needed. And wouldn’t you know it, this one dispenses all the cash Chaos Crew needed in the first place. Thanks, GM.

Cash in hand, the Crew set out to meet Candy who turns out to need a second job as a stripper to make ends meet. Sparky immediately falls in love with her, and the feeling seems to be mutual. After handing over the cash, Candy and the Crew make an appointment to meet again the next morning at the bridge. Once there, Candy hands over the travelpermits, and Chaos Crew drive up to first checkpoint, which they pass without difficulty. Checkpoint 2 and 3 pose no problems either. The same cannot be said about checkpoint 4, however. Here the Chaos Crew are stopped, where it turns out that the car they’re driving has been reported stolen (note to self: check status of any vehicle to be used on a mission with the police computer, of which WE HAVE SEVERAL!!!). When a V’sori cruiser tries to sneak up on them, designated driver Kron hits the pedal to the metal and manages to loose the V’sori after a frantic chase into New York. After that, they ditch the car in a parking garage, steal another car for good measure and proceed to the home of Mad Toymaker Mike, which is where our story will continue next session…